L’affaire Στέλιος Κούλογλου

“Τί είχες Γιάννη; Τί είχα πάντα”. Μια ωραία πρωϊα, ο διευθυντής της κρατικής ΕΡΤ αποφασίζει να διακόψει τη συνεργασία με το δημοσιογράφο Στέλιο Κούλουγλου. Για άλλη μια φορά, δεν είναι δυνατόν να προσδιορίσουμε με ακρίβεια τους λόγους αφού οι λόγοι παίζουν μεταξύ “επίσημης άποψης” και “ψιθύρων”. Αντιγράφω από το Media Blog

Σύμφωνα με τις “επίσημες δικαιολογίες” οι αιτίες είναι το υψηλό κόστος και τα χαμηλά νούμερα τηλεθέασης, αλλά αυτό που ψιθυρίζεται είναι ότι το βασικό πρόβλημα ήταν η θεματολογία των εκπομπών, που επέλεγε να προβάλλει τη γενιά των 700 ευρώ, την περιβαλλοντική καταστροφή της χώρας, την αστυνομική βία και τις εκπομπές για την Κίνα.

Οι αντιδράσεις, τουλάχιστον στα μπλογκ ήταν πολλές και εύλογες. Οι εκπομπές του Στέλιου Κούλογλου αποτελούν, αν μη τί άλλο, ένα λόγο ν’ανοίξει κάποιος την τηλεόραση και βέβαια να δει το κανάλι που το πληρώνει απο την τσέπη του με το ζόρι και χωρίς να τον ρωτάνε.

Δυστυχώς όμως, άλλο ένα κρούσμα ανεξέλεγκτης άσκησης και διαχείρισης της εξουσίας και του κρατικού πλούτου από ελληνική κυβέρνηση, εξαντλείται σ’εναν αντιπολιτευτικό διάλογο πρώτου επιπέδου που ως τέτοιος του μέλλει να ξεχαστεί πολύ γρήγορα. Οι ελληνικές κυβερνήσεις, απο την…εποχή ίδρυσης του ελληνικού κράτους ακόμη, θεωρούν το κράτος τσιφλίκι τους κι αφού το ελληνικό κράτος είναι τεράστιο, τεράστιες κάθε φορά είναι και οι συνέπειες της αυθαιρεσίας των όποιων κυβερνητικών υπαλλήλων, συνέπειες που τις υφιστάμεθα συνεχώς και παντού.

Η περίπτωση της ΕΡΤ όμως έχει μια εσάνς διαφοροποίησης. Κατά καιρούς, ακούς και βλέπεις αντιδράσεις για το χαράτσι που υφίστανται οι πολίτες προκειμενου να συντηρείται αυτός ο τεράστιος οργανισμός που πληρώνει χιλιάδες υπαλλήλους και οι αντιδράσεις προέρχονται από διαφορετικούς χώρους. Πέρσυ δεν ήταν όταν τα μπλογκ στολίστηκαν με μπανεράκια που δήλωναν την αντίθεσή τους στις εκπομπές για τη φραπελιά και τη Eurovision; Σωστά μεν αλλά η πλειοψηφία των τηλεθεατών όμως που κι αυτοί φορολογούνται από την ΕΡΤ όπως εμείς οι υπόλοιποι, φαίνεται πως επιθυμεί να βλέπει τέτοιες εκπομπές αν κρίνουμε από τα νούμερα της τηλεθέασης.

Χθες, σε μια συζήτηση που είχα με τον Τάλω στο buzz μου επισήμανε ότι δεν είναι ελιτίστικο να κρίνεις τις τηλεοπτικές επιλογές των πολλών και ότι ο καθένας έχει δικαίωμα να κάνει κάτι τέτοιο και να ισχυρίζεται ότι το “Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα” είναι καλύτερη εκπομπή από αυτή της Δρούζα που μου διαφεύγει και ο τίτλος της τώρα. Σωστό, αν η κριτική γίνεται σε επίπεδο προσωπικού διαλόγου, όμως στο δημόσιο διάλογο, τα προσωπικά γούστα δεν είναι δυνατόν να επέχουν θέση επιχειρημάτων προς επίρρωση μιας συγκεκριμένης πολιτικής και κατάστασης. Το ότι ο Κούλουγλου είναι καλύτερος από τη Δρούζα δεν είναι σοβαρό επιχείρημα.

Ο Τάλως επισήμανε και το ρόλο μιας κρατικής τηλεόρασης στην ενημέρωση. Ανέφερε χαρακτηριστικά:

Τι πιθανότητα να δω ρεπορτάζ εναντίον της τιμολογιακής πολιτικής της Αττικής Οδού στο Mega; Θα περίμενα όμως (και μπορώ συννόμως να απαιτώ) να μπορώ να δω απόψεις που αποκλίνουν από τις απόψεις του κυβερνώντος κόμματος στην δημόσια τηλεόραση.

Μόνο που απ’όσο ξέρω ( κι ας με διορθώσει κάποιος) ΠΟΤΕ στην ελληνική κρατική τηλεόραση δεν έχει γίνει κριτική για οργανωμένα ιδιωτικά συμφέροντα, ιδιώτες που κερδοσκοπούν και παρανομούν και σχετίζονται με τον ένα ή τον άλλον τρόπο με τον Τύπο και η αδέσμευτη ειδησεογραφία δεν είναι ένα είδος που ευδοκιμεί στα κρατικά κανάλια. Με τη σημερινή ΕΡΤ δε, δεν εξυπηρετείται ούτε ο επιμορφωτικός και εκπαιδευτικός ρόλος του καναλιού, αν υποθέσουμε ότι η ΕΡΤ έχει ένα τέτοιο ρόλο.

Η άποψη ότι οι εκπομπές του Στέλιου Κούλογλου ίσως ενόχλησαν τις κινεζικές αρχές ή και τον πρόεδρο Πούτιν νομίζω πως μπάζει από παντού. Αν ήταν έτσι, αν τα ελληνικά μέσα αποτελούσαν κίνδυνο στα απανταχού δικτατορικά καθεστώτα, θα είχαν βρει τον μπελά τους άλλοι Έλληνες δημοσιογράφοι πριν τον Στέλιο Κούλογλου που καθημερινά από τις στήλες τους στηλιτεύουν τέτοια καθεστώτα.

Το ζήτημα λοιπόν είναι η ύπαρξη ενός τεράστιου, αδηφάγου καναλιού που συντηρείται για να εξυπηρετεί ορδές αργόμισθων και τα συμφέροντα της εκαστοτε κυβέρνησης και το ερώτηματα που προκύπτουν διαμορφώνονται κάπως έτσι: χρειαζόμαστε ένα τέτοιο κρατικό κανάλι; Πώς μπορούμε να σταματήσουμε την αυθαιρεσία κάθε κυβέρνησης αν δεν μειώσουμε δραστικά τους τομείς που αυτή ασκεί εξουσία; Γιατί ορισμένοι αρνούνται να παραδεχτούν ότι αυτό που συμβαίνει σήμερα στο Στέλιο Κούλογλου, συμβαίνει ακριβώς επειδή υπάρχει το κράτος που παραβιάζει συστηματικά τα ατομικά δικαιώματα των Ελλήνων πολιτών;

Και εν πάσει περιπτώσει, όσοι σήμερα οδύρονται για την κυβερνητική παρέμβαση, συμφωνούν με τη ριζική αναθεώρηση της ύπαρξης και λειτουργίας των κρατικών καναλιών;

Η ωραία φωτό του πάντα γοητευτικού Στέλιου Κούλογλου είναι από το γνωστό advertorial και την επέλεξα επειδή είναι εξόχως κολακευτική.

26 Απαντήσεις to “L’affaire Στέλιος Κούλογλου”


  1. 1 talos Μάιος 14, 2008 σε 7:49 μ.μ

    Και εν πάσει περιπτώσει, όσοι σήμερα οδύρονται για την κυβερνητική παρέμβαση, συμφωνούν με τη ριζική αναθεώρηση της ύπαρξης και λειτουργίας των κρατικών καναλιών;

    Προς ποια κατεύθυνση; Αν αναθεώρηση σημαίνει την κατάργηση της δημόσιας τηλεόρασης, όχι. Αν σημαίνει αναθεώρηση του πλαισίου λειτουργίας της (π.χ. κατάργηση της διαφήμισης, υπαγωγή τους σε μια ανεξάρτητη επιτροπή που λογοδοτεί στην Βουλή, καθορισμός στόχων), τότε προφανώς ναι, αρκεί στο να συμφωνήσουμε στις λεπτομέρειες.

    Γιατί ορισμένοι αρνούνται να παραδεχτούν ότι αυτό που συμβαίνει σήμερα στο Στέλιο Κούλογλου, συμβαίνει ακριβώς επειδή υπάρχει το κράτος που παραβιάζει συστηματικά τα ατομικά δικαιώματα των Ελλήνων πολιτών;

    Δηλαδή θέλεις να πεις ότι μόνο στα κρατικά μέσα απολύονται δημοσιογράφοι επειδή αυτά που γράφουν δυσαρεστούν την διοίκηση; Αντιθέτως, μόνο στα δημόσια μέσα έχει νόημα και ουσία η διαμαρτυρία για τις απολύσεις αυτές. Αν τον Κούλογλου τον είχε κόψει π.χ. το Mega, δεν θα είχε νόημα η διαμαρτυρία. Μαγαζί του Μπόμπολα είναι, όποιον θέλει προσλαμβάνει. Εδώ το μαγαζί είναι δικό μας και οφείλει να λαμβάνει υπόψη τις διαμαρτυρίες μας.

    η αδέσμευτη ειδησεογραφία δεν είναι ένα είδος που ευδοκιμεί στα κρατικά κανάλια

    Θα σου έλεγα ότι ο Κούλογλου (όπως και ο Εξάντας π.χ.) ήταν δείγμα αδέσμευτης ειδησεογραφίας στα κρατικά μέσα. Επίσης αν η δήλωσή σου αφορά γενικά τα δημόσια ΜΜΕ στον κόσμο και όχι μόνο στην Ελλάδα, τότε προφανώς είναι εσφαλμένη, αν αναλογιστεί κανείς π.χ. το BBC και μόνο. Γενικά το αδέσμευτο ρεπορτάζ έχει δυσκολίες στην Ελλάδα ανεξάρτητα της ιδιοκτησίας του μέσου. Σε ό,τι αφορά άλλες πλευρές της ενημέρωσης, π.χ. τις τηλεσυζητήσεις, σημειώνω πως οι αντιτηλεοπτικοί της ΕΤ3, κάνουν μακράν τις ουσιωδέστερες συζητήσεις στην Ελληνική τηλεόραση.

    ΝΒ: όλα αυτά είναι έτερον εκάτερον από το αν έπραξε καλά ο Κούλογλου και διαφήμιζε αυτοκίνητα κτλ.

  2. 2 butterfly Μάιος 14, 2008 σε 9:45 μ.μ

    Καλησπέρα. Σε ποια βάση γίνεται η συζήτηση; Θα υπέθετα ότι το ερώτημα είναι κατά πόσον είναι αναγκαία/σκόπιμη η ύπαρξη κρατικών ΜΜΕ κατ’ αρχήν. Εάν η ΕΡΤ ήταν BBC ή WDR, η απάντηση θα ήταν διαφορετική;

    Και εν πάσει περιπτώσει, όσοι σήμερα οδύρονται για την κυβερνητική παρέμβαση, συμφωνούν με τη ριζική αναθεώρηση της ύπαρξης και λειτουργίας των κρατικών καναλιών;

    Μα οι κυβερνητικές παρεμβάσεις δεν νομιμοποιούνται ούτως ή άλλως σε κρατικούς οργανισμούς. Σε ένα υπουργείο, π.χ. (που ίσως συμφωνούμε ότι είναι αναγκαίο να υφίσταται ως κρατικός οργανισμός, έστω και με μειωμένες αρμοδιότητες), νομιμοποιείται κυβερνητική παρέμβαση σε προσλήψεις και απολύσεις υπαλλήλων με ιδεολογικά κριτήρια;

    Στην περίπτωση Κούλογλου, ο ίδιος αναφέρει ότι η εκπομπή είχε καλά διαφημιστικά έσοδα και εικάζει ότι η διακοπή οφείλεται σε ιδεολογικούς λόγους. Η ΕΡΤ δεν αντικρούει τα περί εσόδων ούτε όμως αιτιολογεί τη διακοπή. Ο ίδιος νομίζω δεν αναφέρει ποιοτικά κριτήρια.

    Τέλος πάντων, φυσικά αυτά τα φαινόμενα είναι συνήθη στην Ελλάδα, δεν είναι όμως και given. Κι αν τελικά ο μόνος λόγος να μειώσουμε την εξουσία του κράτους είναι επειδή de facto είναι ανίκανο και παραβιάζει τα δικαιώματα των πολιτών, τότε τι νόημα έχει ο φιλελευθερισμός όπου η υπόθεση αυτή δεν ισχύει;

  3. 3 Ρασπούτιν Μάιος 15, 2008 σε 1:24 π.μ.

    Ο Καραμανλής λέγει ΟΧΙ στους Αμερικανούς.
    Οι Αμερικανοί σκυλιάζουν.
    Ο Καραμανλής, αμέσως, πηγαίνει στην Ρωσία και κάνει στρατηγικές συμφωνίες.
    Οι Αμερικανοί σκυλιάζουν ακόμη περισσόερο, και ο Κούλογλου, όλως… τυχαίως, την ίδια ακριβώς στιγμή κάνει εκπομπή υπονομεύσεως του Πούτιν αναπαράγοντας όλη την δυτική προπαγάνδα της CIA και της Ιντέλιτζενς Σέρβις.

    Κι εσείς το χαύετε αμάσητο!
    Θά ‘θελα νά ‘ξερα, δεν προβληματιστήκατε καθόλου;
    Δεν είναι η ενέργεια Κούλογλου (από την κρατική τηλεόραση!) ευθεία πρόκληση και υπονόμευση Καραμανλή, τουλάχιστον αντιδεοντολογική δημοσιογραφικά και ηθικά, αλλά και απροκάλυπτη προβοκάτσια, αν δεν γεννά και εύλογες υποψίες και για άλλου είδους διασυνδέσεις και επιδιώξεις;

    Και μέσα σε αυτό το βρώμικο κύκλωμα της παγκόσμιας διαπλοκής και συγκρούσεως των διεθνών συμφερόντων, εσείς μας παρουσιάζετε τον Κούλογλου σαν την Οσία Μαρία Παρθένο, ήρωα της ελευθεροτυπίας! Ε όχι, δεν είμαστε και τόσο χαϊβάνια!

    Για δείτε λοιπόν και μερικά επιπλέον στοιχεία, με έγγραφα και φωτογραφίες, για το παρελθόν και το παρόν και τις διασυνδέεις του κυρίου Κούλογλου.

    Και μην ανησυχείτε. «Προοδευτικός» δημοσιογράφος με τέτοιες διασυνδέσεις και πιστοποιητικά, δεν μένει άνεργος…


    «Όταν, μετά τις πρόσφατες επισκέψεις Καραμανλή στη Ρωσία και όλο το τελετουργικό των εγκωμίων που ακούσαμε εκατέρωθεν, βγαίνει στην κρατική τηλεόραση εκπομπή η οποία εμφανίζει τον Πούτιν σαν τον μεγαλύτερο εγκληματία (με υλικό από τις μυστικές αμερικάνικες υπηρεσίες), αυτό συνιστά μείζον πολιτικό θέμα, συνειδητό κτύπημα εναντίον Καραμανλή και αποτυπώνει την «οργή» των Αμερικανών.
    Είναι αυτό το πολιτικό γεγονός, το ύπουλο κτύπημα των Αμερικανών, που όχι απλώς εξέθεσε ανεπανόρθωτα τον Κούλογλου (εξάλλου στους πολιτικά σκεπτόμενους ο Κούλογλου ήταν γνωστός για την αντικομμουνιστική του προπαγάνδα από τα αρχεία των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών), αλλά του στοίχησε και τη θέση του.
    Καιρός ήταν! Γιατί δεν είναι δημοσιογραφία να χρησιμοποιείς τα υλικά από τα μαγειρεία των μυστικών υπηρεσιών. Δεν είναι δημοσιογραφία να χρησιμοποιείσαι, συνειδητά ή μη δεν έχει σημασία, από τις μυστικές υπηρεσίες του πλανητικού υπερκράτους και της βαρβαρότητας: Του πλέον βρώμικου στην ιστορία της ανθρωπότητας.»


    «Ας πάμε, λοιπόν, τρεις δεκαετίες πίσω, το 1977 την εποχή που ο κ. Κούλογλου ήταν φοιτητής της Φαρμακευτικής και μέλος του ΕΚΚΕ, για να δούμε πως κατέθετε οικειοθελώς πληροφορίες στην Ασφάλεια και τις δικαστικές αρχές, για τη δράση αναρχικών στα Εξάρχεια. Για κακή τύχη του η «εθελοντική» αυτή προσφορά, έχει καταγραφεί σε κρατικά έγγραφα όπως η δικογραφία τεσσάρων φοιτητών οι οποίοι κατέληξαν στην φυλακή, κατηγορούμενοι για σοβαρά κακουργήματα. Σήμερα οι ίδιοι, φτασμένοι επαγγελματίες, -άλλοι εκδότες, άλλοι πολιτευτές και επιστήμονες, ή απασχολούμενοι στον χώρο του Τύπου-, και γενικώς καθ όλα ευυπόληπτοι και πολιτικά ενεργοί πολίτες, θυμούνται εκείνες τις ημέρες και το ρόλο του Στέλιου Κούλογλου στην υπόθεσή τους.»

    Σήμερα, οι πρωταγωνιστές αυτής της δικαστικής περιπέτειας περιγράφουν με πολύ μελανά χρώματα όσα συνέβησαν τότε: μιλάνε για «χαφιέδες και καταδότες», μιλάνε για «άσσους της παραπληροφόρησης», «προνομιακούς γνώστες της γραμματικής των εντυπώσεων» και «αδίστακτους καριερίστες».

    (Τα σκαναρισμένα έγγραφα στο «Ρεσάλτο».)

  4. 4 lazopolis Μάιος 15, 2008 σε 2:39 π.μ.

    Ε, ναι, η λαθραία παραδοχή οτι *κάθε* κρατικός οργανισμός δεν μπορεί παρά να υφίσταται πάντα κυβερνητικές παρεμβάσεις βρίσκεται στην καρδιά της θέσης του άρθρου (όπως και κάθε νεοφιλελεύθερης θέσης εξάλλου).

    Και γενικά οι έννοιες “κράτος” και “κυβέρνηση” χρησιμοποιούνται σαν να ήταν ισοδύναμες. Το γεγονός οτι είναι εμπειρικά ισοδύναμες στην Ελλάδα είναι κατά τη γνώμη μου το βασικό πρόβλημα - και στην περίπτωση της ΕΡΤ η απαραίτητη μεταρύθμιση θα έπρεπε να στοχεύει ακριβώς στην απόλυτη αποδεμευση της *κρατικής* ραδιοτηλεόρασης από το *κυβερνητικό* γραφείο τύπου.

    ΥΓ1: Raspoutin είσαι εκτός θέματος και καλό θα είναι να πάψεις να μας γαμάς τη συζήτηση.
    ΥΓ2: μου βγήκαν τα μάτια με την ανοιχτή γκρίζα γραμματοσειρά σε άσπρο φόντο σ’αυτή τη φόρμα…

  5. 5 tsimitakis Μάιος 15, 2008 σε 3:10 π.μ.

    ααα μάλιστα conspiracy theory. Λές και οι Αμερικάνοι δεν έχουν άλλη δουλειά να κάνουν απο το να ασχολούνται με τον κάθε Κούλογλου στην κάθε Ελλαδίτσα. Τα περί του παρελθόντος του τα θεωρώ άσχετα εν προκειμένω και παραπειστικά. Αλλά πάλι τι λέω; Οι Αμερικάνοι ειναι το απολυτο κακό και έχουν σχέση με τα πάντα.ακόμα και με την ανικανότητα μας να παράγουμε ουσιαστικό λόγο, ουσιαστικά επιχειρήματα κοκ

    Κατά τα λοιπά αμάν πια με αυτή τη λατρεία της αγοράς. Κι η αγορά λειτουργεί για όσους έχουν τη δύναμη να μην υποκύπτουν στους εκβιασμούς και τη δύναμη της. Για όλους εμάς τους υπόλοιπους κοινούς θνητούς είναι απλώς άλλη μια έκφραση της βαρβαρότητας. Αλλα ούτε ο κυρίαρχος στις μέρες μας κορπορατισμός, ούτε και ο καθαρός καπιταλισμός είναι η απάντηση κατά τη γνώμη μου. Περισσότερος κοινωνικος έλεγχος χρειάζεται. Περισσότερο να βγούμε απο το εγώ μας πρέπει. Περισσότερα κοινωνικά δικαιώματα απο ατομικά. Παρά την πολυπλοκότητα τους, πρέπει να επιμείνουμε. Η εκπομπή του Κούλογλου ήταν συνεπέστατη και υπηρετούσε το δικαίωμα του λαού να ενημερώνεται και να μαθαίνει με συνέπεια. Και την έκοψαν ασκώντας άλλο ενα πραξικόπημα στην ενημέρωση. Κι αυτό είναι απαράδκτο.

  6. 6 Spinoza Μάιος 15, 2008 σε 8:57 π.μ.

    Μπονζούρ! Θα απαντήσω σε όλα αλλά πρέπει και να δουλεύουμε ρε γαμωτ’. Είναι ζωή αυτή; Αντί να με πληρώνουν για να κάθομαι να λατρεύω την αγορά και να μπλογκάρω όλη μέρα να πρέπει να δουλεύω.
    Πάντως Ματθαίε, ο Κούλογλου τη λατρεύει την αγορά περισσότερο από μένα. Αν ήμουν δημοσιογράφος έγκριτος και αν εργαζόμουν στην κρατική τηλεόραση, εγώ προσωπικά ποτέ δεν θα διαφήμιζα ένα τόσο ακριβό και πολυτελές αυτοκίνητο.Αλλά θα μου πεις, εγώ δεν έχω την αριστερή ασυλία που επιτρέπει σε κάποιους να εκλογικεύουν και να καταπίνουν μετά τα πάντα. Σωστό κι αυτό. brb

  7. 7 Sotiris Koukios Μάιος 15, 2008 σε 9:33 π.μ.

    Τελικά η απόλυση του Κουλόγλου είναι προσβολή της ελευθερίας της έκφρασης; Δεν το νομίζω. Ένας εργοδότης αποφασίζει να αλλάξει το πρόγραμμα του και να “κόψει” μια εκπομπή. Σε οποιοδήποτε άλλο κανάλι δεν θα είχε προκαλέσει τόσο θόρυβο…
    Δεύτερο ερώτημα ο κύριος Κούλογλου παρείχε τις υπηρεσίες του δωρεάν; όχι βέβαια και υποθέτω ότι μάλλον θα είχε και μια καλή αμοιβή. Σε μια αγορά λοιπόν τηλεοπτική είναι μια παραδεκτή συμπεριφορά εργοδότη.
    Τρίτο ερώτημα απολύθηκε για ιδεολογικούς και πολιτικούς λόγους; Μάλλον ναι κι αυτό είναι που δημιουργεί το πρόβλημα λόγω κρατικής ΕΡΤ. Γιατί υποθέτω ότι κανείς δεν θα διαμαρτυρόταν αν είχε απολυθεί από τον Ριζοσπάστη δημοσιογράφος για ιδεολογική “απόκκλιση”.
    Πάντα όταν μας προκύπτει τέτοιο θέμα ανατρέχουμε όλοι στο BBC. Το οποίο όμως είναι ο φωτεινός φάρος για τα ΜΜΕ παγκόσμια και όχι μόνο για την Ελλάδα. Και το να έχει μια χώρα BBC είναι σήμερα πρακτικά αδύνατο, γιατί η λειτουργία του απαιτεί δημοκρατική παράδοση και ένα “άλλο” κράτος!!!
    Επίσης η συνολική κριτική για την ΕΡΤ είναι άδικη. Ναι έχει υποθέτω αργόμισθους ή εξωτερικούς συνεργάτες με καλά κονέ στην κυβέρνηση για να πληρώνονται αδρά ανά εκπομπή. Αλλά έχει και μισθοσυντήρητους δημοσιογράφους με απολαβές 1000 ευρω τον μήνα, που ως μισθωτοί αναγκάζονται να τρέχουν πίσω από κάθε κυβερνητική εκδήλωση και γραφείο τύπου που ορίζει ο αρχισυτνάτκης τους….
    Τέλος είναι άδικο για την ΕΡΤ-ΝΕΤ ότι δεν έχει τίποτε άλλο ποιοτικό εκτός του Κούλογλου. Και οι Λυριτζής- Οικονόμου κάθε πρωϊ; Η προτιμάτε Αυτιά και Κουικ; Και το Μένουμε Ελλάδα; Και μια σειρά από ντοκυμαντέρ; Και άλλες εκπομπές λόγου; Και το γεγονός ότι μόνο εκεί πια χωράει η κολύμβηση, το πατινάζ, η ενόργανη; Και το “έχει γούστο”; Το θεωρώ άδικο γιατι η ΕΡΤ είτε το θέλουμε είτε όχι έχει ποιοτικά διαφορετικά χαρακτηριστικά από όλα τα άλλα κανάλια. Και η διαφορά που όλοι εστιάζουμε είναι τα δελτία ειδήσεων και καθαρά αυτά.
    (α να μην ξεχάσω και το Green Team, που έχει φιλοξενήσει και αρκετούς κόντρα ανθρώπους στην παρούσα κυβέρνηση). Ο μηδενισμός δεν είναι ίδιον μιας σοβαρής γραφής….

  8. 8 Κ.Κ.Μοίρης Μάιος 15, 2008 σε 9:51 π.μ.

    το να μηρυκάζουμε ξανά και ξανά επί των κρατικών λογικών κι επιλογών στην ενημέρωση και τα εκάστοτε θύματα (σήμερα ο Κούλογλου, αύριο άλλος)εκτός από πολυφορεμένο είναι και αδιέξοδο

    το να μπαίνουμε δε σε λογικές petition και πικετοφορίας “save Kouloglou” από τη στιγμή που έχει τη δυνατότητα και την ικανότητα να “πωληθεί” αλλού , μου φαίνεται (εκτός των άλλων) και ολίγον υποκριτικό

    πάντως για τον Εξάντα-π.χ.- ευχαρίστως θα ύψωνα φωνή

    εδώ (RWF) το ξανασκέφτομαι γιατί ανέκαθεν παρουσίαζα αλλεργικά συμπτώματα όταν μπλεκόταν η καλή δουλειά με την αριστερή πόζα καιτην συνεπακόλουθη ασυλία

  9. 9 Μαύρο πρόβατο Μάιος 15, 2008 σε 11:04 π.μ.

    Δεν έχω δει εκπομπές του Κούλογλου και δεν μπορώ να κρίνω επί της ουσίας. Για να είστε τόσοι πολλοί και τόσο διαφορετικοί όσοι λέτε οτι είναι εξαιρετικές, σας πιστεύω.

    Πήρε όμως το μάτι μου και κάτι μπαλαφάρες περί “άξιου δημοσιογράφου” που εξελίσσονται τάχιστα προς ατάκες περί “άξιου” tout court.

    Καλό είναι να μην το πάει κανείς εκεί - γιατί σε ορισμένους που θυμόμαστε πχ την άθλια αντιγραφή του Μονταλμπάν που διέπραξε ο Στελάκης για να ικανοποιήσει το ψώνιο του να βαπτισθεί και συγγραφέας, μας έρχεται αναγούλα

  10. 10 Snaporaz Μάιος 15, 2008 σε 12:52 μ.μ

    Έχουμε φτάσει στο σημείο να θεωρούμε ποιοτική εκπομπή οποιαδήποτε δεν έχει παπαδαριό, δευτεροκλασσάτους πολιτικούς, ξεκατίνιασμα και υστερίες.

    Όσες φορές είδα Κούλογλου, εκνευρίστηκα.
    Αναπαράγει όλα τα mainstream κλισέ για παγκοσμιοποίηση, διεθνείς σχέσεις κτλ με μια επίφαση σοβαρότητας.

    Σίγουρα το επίπεδο του είναι πάνω από τον μέσο όρο της αριστεράς (π.χ. στα πανεπιστήμια οι αριστεροί ελάχιστα απέχουν από την βαρβαρότητα και σε καμμία περίπτωση δεν είναι σε θέση να διεξάγουν διάλογο όπως ο Κούλογλου), αλλά αυτό δεν αρκεί για να τον πεις ποιοτικό, αν και εξηγεί γιατί είναι αγαπητός.

    Κατά τα άλλα, η κρατική λογοκρισία είναι πρακτική που εφαρμόζουν πολλά καθεστώτα που απολαμβάνουν την ασυλία της αριστεράς.

    Η Κούβα π.χ. είναι η χώρα με τους περισσότερους δημοσιογράφους στην φυλακή.

    Αυτό το γνωρίζουν οι υπέρμαχοι του κούλογλου;

    Ο ίδιος ο κούλογλου έχει κάνει εκπομπή γι’αυτό;

    Σχετικά με τα ΜΜΕ:

    Το πρόβλημα των ΜΜΕ στην Ελλάδα δεν είναι τα ΜΜΕ, είναι οι έλληνες.
    Ποιοτικά ΜΜΕ υπάρχουν εκεί που υπάρχουν και θεατές να τα εκτιμήσουν.
    Για ποιο λόγο τα ευρωπαϊκά ιδιωτικά κανάλια δεν έχουν παπατσάκαλους, πολύδωρες, χ”νικολάου, κακαουνάκηδες, μάνα raver, ξέρεις που έχει πάει η ντομάτα πάνο σκουρολιάκοοοοοοο; τι έχεις να πεις γι’αυτό; κτλ στις ειδήσεις;

    Γιατί αν είχαν, θα έχαναν σε κύρος και τηλεθέαση.Στην Ελλάδα, κερδίζουν.

    Βέβαια εδώ υπάρχει το επιχείρημα, ότι τα κρατικά ΜΜΕ μπορούν να παίξουν “απαγορευμένα” προϊόντα, όπως θέατρο, κλασσική μουσική, καλό κιν/φο σε νορμάλ ώρες, βιβλίο.

    Πιστέυω λοιπόν ότι κρατική τηλεόραση έχει νόημα μόνο αν είναι μη κερδοσκοπική (ελάχιστες διαφημίσεις) και φουλ ελιτίστικη (έτσι λέμε στα ελληνικά την ποιότητα) στο πρόγραμμα.

    Θα μου πεις γιατί να πληρώνει ο λαός μια τέτοια τηλεόραση; Για τον ίδιο λόγο που πληρώνει Εθνική Βιβλιοθήκη, Πινακοθήκη, Θέατρο κτλ

    Η σημερινή κατάσταση είναι αστεία.

    Ή κρατική τηλεόραση δεν είναι ούτε ποιοτική, ούτε κερδοφόρα.Δεν καταλαβαίνω τι νόημα έχει.

  11. 11 olympiada Μάιος 15, 2008 σε 5:18 μ.μ

    Rasputin, είσαι μπροστά. Απορώ πως οι μόνιμοι “κακόπιστοι”, βαφτίζουν “πρακτορολογία” κάτι που εδώ και 50 χρόνια είναι μόνιμη μπίζνα. Άραγε κανείς δεν άκουσε για τα think tanks? Για τις “χορηγίες” πανεπιστημίων made in USA? Για τα δολλάρια προώθησης του σχεδίου Ανάν; Ε κάπου πρέπει να καταλήγουν αυτά τα λεφτά βρε παιδιά. Είναι δυνατόν να εξατμίζονται;

  12. 12 Spinoza Μάιος 15, 2008 σε 7:31 μ.μ

    Δεν μου κάνει εντύπωση ότι μια ομάδα ανθρώπων που σκέφτονται (think tank)προκαλεί έκπληξη, οργή ή και αμηχανία ακόμη σε όσους έχουν αντικαταστήσει την κριτική σκέψη με την πίστη στο μύθο της εθνικής ιδεολογίας. Άλλως τε ο καθένας σηκώνει το δικό του σταυρό σ’αυτή τη ζωή…

    Δεν θα μπω στη συζήτηση του κατά πόσο η εκπομπή του Κούλογλου είναι ποιοτική επί της ουσίας ή απλά συγκριτικά. Δεν με ενδιαφέρει αυτό, έχω άποψη δική μου. Αυτο που μ’ενδιαφέρει είναι ο τρόπος που λειτουργούν οι κρατικοί υπάλληλοι και χρησιμοποιούν την εξουσία που τους εκχωρεί ο λαός και σ’αυτή την περίπτωση διακρίνω μια αυθαιρεσία αν και πρέπει να παραδεχτώ ότι ο εργοδότης έχει το δικαίωμα να σε απολύει εφόσον σε κρίνει ανεπαρκή ή και ζημιογόνο για την επιχείρηση. Αν δεν το δεχτούμε αυτό, θα είναι σαν να ισχυριζόμαστε πως οι εκπομπές του Κούλογλου αποτελούν ένα είδος λειτουργήματος, ένα είδος θεσμού και αυτό δεν το δέχομαι.

    Το ότι η εξουσία και η κυβέρνηση εφάπτονται αυτό δεν το ορίζει η φιλελεύθερη σκέψη αλλά το Σύνταγμα κάθε κοινοβουλευτικής ή προεδρικής Δημοκρατίας που προβλέπει ακριβώς την εκχώρηση της διαχείρισης του κράτους σε συγκεκριμένη κυβέρνηση. Η διαχείριση του κράτους, στην πραγματικότητα συνιστά άσκηση εξουσίας και να μου επιτρέπεται να είμαι επιφυλακτική απέναντι σε κάθε όργανο της εξουσίας που παραδοσιακά, από καταβολής κόσμου έχει την τάση να την χρησιμοποιεί προς όφελός της και σε βάρος του λαού. Αυτή η τάση είναι συμφυής με την ανθρώπινη φύση. Το έχω πει πολλές φορές και δεν θα βαρεθώ να το επαναλαμβάνω ότι για τους Φιλελεύθερους μας είναι αδιάφορο το να διορθώσουμε την ανθρώπινη φύση, με ό,τι και να σημαίνει αυτό. Ζητούμε να μειωθούν οι εστίες κατάχρησής της δλδ το κράτος.

    Αν κάποιοι επιθυμείτε να εξουσιάζει το κράτος μέχρι και το τί θα βλέπετε στην τηλεόραση, τί να πω, γούστα είναι αυτά, να μου επιτρέψετε να μη τα συμμερίζομαι.

    Τώρα. Αν και η κρατική τηλεόραση τυγχάνει χαμηλής αποδοχής ως προϊόν, υπάρχει ένα τεράστιο ταμπού, μια άποψη που τη θέλει να υπάρχει για να υπάρχει κι ας αφορά ελάχιστους. Το ότι το BBC είναι το κλασικό παράδειγμα σχετικώς ανεξάρτητου φορέα ενημέρωσης αυτός δεν οφείλεται στο δημόσιο χαρακτήρα του βέβαια αλλά το ότι στη Μ.Βρετανία υπάρχει τεράστια παράδοση δημοκρατίας όπως και στην Αμερική που αυτό που την κάνει Δημοκρατία κατεξοχήν είναι ο έλεγχος των εξουσιών και η εφαρμογή των νόμων.

    Την άποψη ότι η κρατική τηλεόραση πρέπει να περάσει στον έλεγχο του Κοινοβουλίου την απορρίπτω γιατί τα κόμματα του κοινοβουλίου θα τη διαχειρίζονται με τέτοιο τρόπο ώστε να συμβάλλει στη διαιώνιση της εξουσίας τους με την επανεκλογή τους. Οικολόγοι, Φιλελεύθεροι, Εξωκοινοβουλευτική Αριστερά δεν θα είχαμε ποτέ βήμα σε αυτή την κορρέκτ κοινοβουλευτική τηλεόραση.

    Στην ερώτηση αν θέλω δημόσια τηλεόραση απαντώ ευθέως. Δεν βλέπω που εξυπηρετεί η ύπαρξή της και μέχρι να με πείσει κάποιος περί αυτού δεν επιθυμώ να υπάρχει.

  13. 13 olympiada Μάιος 15, 2008 σε 8:31 μ.μ

    Επιβάλλεται η ύπαρξη κρατικής τηλεόρασης για μια ελπίδα αμερόληπτης κριτικής σε αντικρουόμενα ιδιωτικά συμφέροντα. Όπως επιβάλλεται η ύπαρξη ιδιωτικής τηλεόρασης, με την ελπίδα άμβλυνσης της κρατικής αυθαιρεσίας. Όσο για τα δις της παγκόσμιας τράπεζας, ε κάπου πρέπει να καταλήγουν.. δε νομίζεις;

  14. 14 lazopolis Μάιος 15, 2008 σε 9:08 μ.μ

    “Αν κάποιοι επιθυμείτε να εξουσιάζει το κράτος μέχρι και το τί θα βλέπετε στην τηλεόραση, τί να πω, γούστα είναι αυτά, να μου επιτρέψετε να μη τα συμμερίζομαι.”

    Τώρα όλοι καταλαβαίνουμε πόσο μεγάλες πίπες είναι κάτι τέτοιες αποστροφές. Άν πρόκειται να ρίξουμε τη συζήτηση στα τάρταρα καλύτερα να συζητήσουμε αν ο Κούλογλου τα παίρνει ή όχι από τους αμερικανοπρεσβείος.

  15. 15 Spinoza Μάιος 15, 2008 σε 9:21 μ.μ

    Θεέ μου τί γλώσσα! Μ’εχεις δει ποτέ εμένα να μιλάω έτσι;! Ορίστε, διατύπωσέ το διαφορετικά εσύ. Δλδ τί γίνεται τώρα. Αποφασίζει ο Γιαννακόπουλος να βλέπουμε Δρούζα και Καλομοίρα μέχρι ναποχαζέψουμε χωρίς να μπορούμε να αντιδράσουμε!

    Ολυμπιάδα, αν ζείτε με την ελπίδα, τί να πω, πάω πάσο. Δεν ζω με ελπίδες αλλά με τις ιδέες μου που θέλω να τις κάνω πράξη. Μιας και φαίνεται ότι γνωρίζετε πολλά για τη διαχείριση των δις της παγκόσμιας τράπεζας, μήπως γίνεται να μεσολαβήσετε να πάρουμε και μεις το κάτι τις μας; Και εγώ και ο κύριος από πάνω μου είμαστε καταχωρημένοι σε λίστα ως πράκτορες της νέας τάξης στο διαδίκτυο. Να μην αμειφθεί τόσος κόπος;

  16. 16 christos Μάιος 15, 2008 σε 11:33 μ.μ

    Ο Στελιος φευγει , ενας δικος μας γλυφτης ερχεται,δεν θα μεινει κενος ο τηλεοπτικος χρονος…

  17. 17 lazopolis Μάιος 16, 2008 σε 7:34 π.μ.

    Ας επανέλθω λοιπόν εντός των ορίων της local ευπρέπειας και ας επαναδιατυπώσω:

    “Αν κάποιοι επιθυμείτε να εξουσιάζει το κράτος μέχρι και το τί θα βλέπετε στην τηλεόραση, τί να πω, γούστα είναι αυτά, να μου επιτρέψετε να μη τα συμμερίζομαι.”

    Κανείς απ’όσο κατάλαβα δεν επιθυμεί να εξουσιάζει το κράτος και το τί θα βλέπει στην τηλεόραση. Άμα είναι να εκτοξεύουμε τέτοιου είδους πυροτεχνήματα (σικ) καλύτερα να ρίξουμε τη συζήτηση στα τάρταρα και να κουβεντιάσουμε αν ο Κούλογλου τα παίρνει ή όχι από τους αμερικανοπρεσβείος.

  18. 18 Spinoza Μάιος 16, 2008 σε 7:58 π.μ.

    Ναι στα λόγια δεν επιθυμείτε την εξουσία του κράτους αλλά δεν κάνετε και κάτι για τον περιορισμό αυτής ακριβώς της εξουσίας του. Δεν είναι να απορεί κανείς λοιπόν πώς σε κάθε συζήτηση που αφορά στον περιορισμό του κράτους θα εμφανιστεί κάποιος και θα πει ότι δεν μας καταπιέζει η κυβέρνηση αλλά οι αμερικανοί.

  19. 19 lazopolis Μάιος 16, 2008 σε 9:31 π.μ.

    Ας φανταστούμε το κράτος σαν την ένταση του ήχου σε ένα εξαιρετικά δυνατό στερεοφωνικό. Έστω λοιπόν το γνωστό κουμπί της έντασης του ήχου που περιορίζει ή επεκτείνει την εξουσία του κράτους. Σ’αυτή τη γλώσσα το παραπάνω επιχείρημα μεταφράζεται ως εξής:
    spinoza: “αν δε θες να σε ξεκουφαίνει ο ήχος χαμήλωσε την ένταση”

    lazopolis: “μα μόλις που ακούγεται το άσμα, κι άμα κάτσεις κοντά στο παράθυρο ακούς και τη μουσική του δίπλα”

    spinoza: “ναι στα λόγια όλοι θέλετε η μουσική να είναι χαμηλά αλλά δεν ποτέ δε γυρνάτε το κουμπί για να χαμηλώσει”

    lazopolis: “μα…”

  20. 20 alberich Μάιος 16, 2008 σε 12:13 μ.μ

    Λοιπόν είχα κάποιες αμφιβολίες ως προς τις ρυθμιστικές δυνατότητες του καπιταλισμού στον τομέα των τεχνών και του πολιτισμού, αλλά μετά και από αυτήν την σημερινή ετυμηγορία της ελεύθερης αγοράς, έχω πεισθεί ότι το εν λόγω οικονομικοκοινωνικό μοντέλο είναι-κάπως μακροπρόθεσμα βέβαια- απολύτως αξιοκρατικό.

  21. 21 Αγωγιάτης Μάιος 17, 2008 σε 2:45 π.μ.

    Ο τιμητής των πάντων κ. Κούλογλο πρτού φτάσει στη δόξα των κρατικοχρυσοπληρωμένων Ρεπόρτερ, είχε τιμήσει τη δημοσιογραφία με δυο-τρεις επιτυχίες:

    1. Το βιβλίο του Εγκλημα στο Προεδρικό Μέγαρο (εκδ. Λιβάνης) απεκαλύφθη ότι ήταν πιστή αντιγραφή (plagiarism) μυθιστορήματος του γνωστού συγγραφέα Μονταλμπάν.
    Αντί άλλης εξηγήσεως, ο τότε συντάκτης του Βήματος, πήγε ανατποκριτής στη Μόσχα (χωρίς να μιλά φυσικά γρυ ρωσικά… ;)

    2. Οταν το Βήμα θέλησε να σκίσει τον τότε υπουργό Οικονομικών Δ. Τσοβόλα, ποιος ανέλαβε να συγγράψει ρατσιστικό λίβελο, με τον τίτλο «Ο Μήτσος της Ρήνης από τους Μελισσουργούς της Αρτας!» και υπότιτλο «Ο γιος του αγωγιάτη»;
    Ο πρώην ΕΚΚΕτζής Στ. Κούλογλου. Ολο το στόρι εδώ: http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_10/05/2008_269382

    3. Η εισαγγελική ετυμηγορία του Σ.Κ. στο Βήμα για την υπόθεση Νίκου και Τζένης Γκάλη, υπό τον τίτλο «Ποιος σκότωσε την Τζένη Γκάλη;»

    κ.λπ. κ.λπ.

    Υστερα ήρθε το Lexus των επιτυχημένων.

  22. 22 alberich Μάιος 17, 2008 σε 11:45 π.μ.

    Στο 2 το σωστό είναι “Ο γιος του αλογοσούρτη” (αλογοκλέφτης που πεταλώνει ανάποδα τα κλεμμένα ζώα για να αφήνουν παραπλανητικά ίχνη).
    Τον αποκαλούσε δηλαδή πονηρό κλέφτη μάλλον, παρά ειρωνευόταν την χαμηλή του καταγωγή.Ο πονηρός ΠΑΣΟΚος κατάφερε και το έστρεψε εναντίον του.Μαγκιά του.

  23. 23 Μιχος Μάιος 18, 2008 σε 1:49 μ.μ

    όντας εδώ και 8 μήνες στη Γερμανία, για να βλέπω τηλεόραση οφείλω να πληρώνω 17Ε το μήνα. Η αιτιολόγηση είναι ότι τα χρήματα αυτά δίνονται για την εξασφάλιση καλών ποιοτικών εκπομπών χωρίς κριτήρια αγοράς (πράγμα που ασφαλώς όσον αφορά την κρατική γερμανική τηλεόραση ισχύει στο ακέραιο). Παρεμπιπτόντως: τα χρήματα αυτά πληρώνονται μόνο από όποιον δηλώσει ότι έχει τηλεόραση. Πρόταση: Η υπόθεση αυτή είναι μια πρώτης τάξεως αφορμή ένας ελληνικός φορέας ή ακόμα και ιδιώτες να αποτανθούν στα δικαστήρια, προκειμένου να απαλλαχτούν από το υποχρεωτικό χαράτσι για την ΕΡΤ. Είναι σίγουρο ότι η εισφορά είναι παράνομη, αλλά ακόμα κι αν δεν κριθεί τέτοια από ελληνικό δικαστήριο, θα μπορεί να γίνει στο ευρωπαϊκό.

  1. 1 Αθήναιου Βορβορυγμοί » Blog Archive » L’affaire Στέλιος Κούλογλου Παράθεση σε Μάιος 14, 2008 σε 3:32 μ.μ
  2. 2 Φλας στον Güllüoğlu - Λαπούτα Παράθεση σε Μάιος 15, 2008 σε 5:17 μ.μ
  3. 3 MEN 24 - Κ.Κ.Μοίρης » Η Σάρα, η Μάρα και ο Στέλιος Παράθεση σε Μάιος 18, 2008 σε 12:24 μ.μ

Υποβολή απάντησης




free invisible hit counter Ending Impunity for Violence against Women and Girls

Blog Stats

  • 25,323 hits